۱۳۹۰ مرداد ۵, چهارشنبه

نیچه ایرانی و نیچه سرخ

 

ضرب المثلی غربی می گوید:

اگر کشیشی ایمان خویش ببازد، سرانجام خلع لباس می شود امّا اگر فیلسوفی ایمان

خود را از دست دهد، برداشتی نو از فلسفه می دهد!   

نیچه بر اثر انزجار شدید از عقلانیت دوره ی روشنگری و تجدّد برآمده از آن، دوباره

به یاری مفهوم "اراده اش" فلسفه را به عالم متافیزیک پرتاب می کند. ناخودآگاهی

ابتدا در ذهن نیچه حجاب از چهره می گشاید ولی از آنجا که این فیلسوف دیوانه، بار

سنگین امانت را تاب نیاورد و فلج شد، قرعه ی فال به نام زیگموند فروید زدند.

    
نیچه ی زرتشت، صفحه 117، برگرفته از بخش نیچه ی ایرانی و نیچه ی سرخ

۱۳۹۰ تیر ۲۶, یکشنبه

ماوراء تاریخ تا ماوراء سیاست







کیست خدایان را نفرین، آنگاه که "سقراط" مرده است؟
کیست "صادق" را باور کند، آنگاه که حقیقت مرده است؟
کیست سقراط را باور کند، آنگاه که صادق مرده است؟
صادق هدایت را می ستایم برای آنچه که ننوشت و نه برای آنچه که نوشت

برگرفته از کتاب: ماوراء تاریخ تا ماوراء سیاست

نوشته: علی محمد اسکندری جو 


 2011 استکهلم

۱۳۹۰ تیر ۳, جمعه

فروید و یونگ، ضمیر نا آگاه






  تارانتل فمینیسم، لو. سالومه                                  




به باور من این فروید نیست که ضمیر ناآگاه را کشف میکند بلکه برعکس این ضمیر ناآگاه است که فروید را کشف میکند.

همان فرویدی که اقرار میکند از خواندن آثار فریدریش نیچه وحشت دارد و حتی او را دگرباش میداند.
رسالت بسیار سنگین و مخاطره آمیز را از هابس و مارکس و لاک و روسو میتوان پذیرفت، اما از فروید که در بالای هفتاد

سالگی همچون کلبیان آتنی و در دنباله کشف ضمیر ناآگاه با شاگردش لو سالومه اروتیسم "انالیAnally" داشت و یا در سودای لیبیدو نرم

تنان اپیکوری و شور غریزی عقده ادیپ همواره بر سر دو شاگردش سابینا اشپیل راین و لو سالومه با شاگرد و همکارش کارل

گوستاو یونگ دوئل و استمناء کلبی در انقلاب روانکاوی داشت دشوار میتوان پذیرفت.

پاره ای از نقد علی محمد اسکندری جو بر کتاب "نیهیلیسم ویرانگر" نوشته محمد رضا فشاهی.
مجله باران، شماره بیست و هشت، چاپ استکهلم، سال2011

 پورا